Współczesna stomatologia niesie za sobą konieczność wdrażania nowych technologii, aby w ten sposób szybciej zbliżyć się do celu: doskonałego odtworzenia utraconych tkanek.

W mojej pracy podczas leczenia protetycznego bardzo często i chętnie sięgam po rozwiązania na bazie tlenku cyrkonu. System CAD/CAM umożliwia wykonanie odpornych i estetycznych uzupełnień protetycznych z ceramiki polikrystalicznej.
Obecnie dostępna jest kompletna procedura w wersji cyfrowej – od wycisku do licowanej korony. Od niedawna mam możliwość stosować skaner wewnątrzustny Lava C.O.S (3M ESPE). Jest to urządzenie, które służy do pobierania wycisku cyfrowego.
Do skanowania konieczne jest przygotowanie pola protezowanego, uzyskanie suchości i ewentualnej retrakcji tkanek. Powierzchnie skanowane pokrywa się specjalnym proszkiem i rozpoczyna proces.

Szybkość
Wycisk wirtualny przewyższa wycisk tradycyjny. Obraz uchwycony przez skaner jest wyświetlany na ekranie w czasie rzeczywistym. Umożliwia to kontrolę obrazowania preparacji i tkanek otaczających. W każdej chwili można przerwać lub powtórzyć proces. Kamera wewnątrzustna umożliwia szybkie i proste wykonanie wycisków w trudno dostępnych miejscach jamy ustnej.
Również szybkość pobierania takiego wycisku to jedna z zalet. Na zeskanowanie pełnego łuku program potrzebuje ok. 7 min, ale najczęściej trwa to znacznie krócej. Czas skanowania skraca się też z każdym kolejnym wyciskiem, w miarę nabierania wprawy. Zwykle skanowanie jednego kwadrantu zajmuje ok. 1 min. Warto pamiętać, że najdokładniej należy zeskanować zęby oszlifowane, przygotowane pod prace protetyczne.

Precyzja
Wycisk wirtualny rejestruje tkanki twarde i miękkie w położeniu niezmienionym uciskiem masy wyciskowej, nie zmienia relacji między zębami, a tkankami miękkimi. Skanuje się dwa kęski. Jeżeli pacjent podczas skanowania drugiego kęska przesunie nieco żuchwę, co zdarza się dość często, komputer wykryje to od razu i sugeruje powtórzenie.
Na koniec można jeszcze obejrzeć dokładność odwzorowanego pola, wykonać konieczne korekty. Istnieje możliwość wyznaczenia na podglądzie wideo 2D lub stereograficznym podglądzie 3D granic preparacji. Pacjenci zwykle są zafascynowani technologią zabiegu. Można przedstawić im krótki filmik z zapisu, pokazać na ekranie obraz ze skanowania, w dowolny sposób przemieszczać, obracać, powiększać uzyskane obrazy. W dalszym etapie wycisk cyfrowy przesyłany jest za pomocą łącza internetowego do autoryzowanego laboratorium Lava. Zmniejsza się liczba etapów pracy, zarówno w gabinecie, jak i w laboratorium. Pomijany jest dobór łyżki, wybór i aplikacja masy wyciskowej, dezynfekcja, pakowanie oraz transport wycisków do laboratorium.
W procesie wytwarzania modeli metodą stereolitografii (SLA) tradycyjny gips jest zastąpiony żywicą polimerową. Laboratorium protetyczne otrzymuje jednocześnie model wytworzony w procesie SLA oraz pod budowę uzupełnienia protetycznego. Dalej następuje ostateczne opracowanie oraz licowanie podbudowy protetycznej w laboratorium. Ostateczne uzupełnienie protetyczne trafia do gabinetu, gdzie jest cementowane w jamie ustnej pacjenta. Uzyskiwane wyciski optyczne są nie zwykle dokładne. Korony porcelanowe charakteryzuje duża szczelność i znakomite przyleganie do brzegów preparacji.

Opis przypadku
Pacjentka zgłosiła się do gabinetu z bólem zęba 42. Po badaniu oraz wykonaniu koniecznych zdjęć stwierdzono duże zniszczenie koron siekaczy dolnych, które były rekonstruowane praktycz nie w 80 proc. materiałem kompozytowym. Zdjęcie RVG wykazało zmianę zapalną w okolicy wierzchołka korzenia zęba 42 oraz zmiany w ozębnej zębów sąsiadujących, wskazujące na zmiany zapalne i degeneracyjne w ich miazdze, jak również liczne nieszczelne rekonstrukcje tych zębów, zagrażające ich złamaniem.
Zdecydowano się na leczenie kanałowe zębów 42, 41, 31, 32, z dalszym ich odtworzeniem za pomocą wkładów koronowo-korzeniowych oraz koron porcelanowych. Pacjentka ma wadę zgryzu – przodożuchwie – kwalifikującą ją do leczenia ortodontycznego metodą chirurgiczną. Niezdecydowała się naleczenie ortodontyczne. Zaplanowano leczenie protetyczne w dotychczasowych warunkach zgryzowych, bez ich zmiany.
Na jednej wizycie osadzono w korzeniach wkłady z włókna szklanego – DT Light-Post – oszlifowano oraz w znieczuleniu założono nitki retrakcyjne do kieszonek dziąsłowych. Następnie pobrano wycisk kamerą zewnątrzustną, zaopatrzono pacjentkę koronami tymczasowymi i przesłano wycisk za pomocą łącza internetowego do laboratorium.
Wraz z koronami z laboratorium otrzymano również model SLA, wykonany na podstawie skanu. Korony po przymierzeniu wykazywały idealną szczelność podbudowy, a także licowanie porcelaną, które ładnie komponowało się z resztą zębów. Pacjentka zaakceptowała pracę, korony osadzono ostatecznie na cemencie kompozytowym Variolink Veneer. Po kilku dniach zgłosiła się na wizytę kontrolną, na której ostatecznie ustalono okluzję statyczną i dynamiczną.


Lek. dent. Izabela Pasternak
NZOZ Primadent S.C. w Rzeszowie 

Artykuł w oryginale można pobrać klikając na poniższy link:
 Skanowanie jamy ustnej.