close
InstagramYoutube

Wykonywane zabiegi

Implantologia

Przebieg leczenia protetycznego

Jeśli proces wgajania się implantu przebiega prawidłowo, wykonanie ostatecznej odbudowy jest możliwe już po 2-3 miesiącach.

Po zakończeniu okresu gojenia (gdy implant jest już mocno zakotwiczony w kości) następuje kolejny etap - protetyczny. Na tym etapie pobiera się tzw. wycisk jamy ustnej, który odzwierciedla indywidualne warunki zgryzowe Pacjenta. Na podstawie wycisku laboratorium protetyczne przygotowuje na zamówienie uzupełnienie protetyczne. Ostatnim etapem jest założenie łącznika. Element ten umożliwia przymocowanie nowej odbudowy końcowej do zrośniętego z kością implantu, a następnie zacementowanie jej lub przykręcenie do wcześniej założonego łącznika.

 

 

KORONY

 

W przypadku utraty pojedynczego zęba, aby zrobić klasyczny most musimy spiłować często zdrowe zęby sąsiednie. Możemy jednak wprowadzić implant do luki między zębowej i na nim zamocować koronę.

Koronka jest trwale przykręcona maleńką śrubką do implantu, od wewnętrznej, niewidocznej strony lub po prostu cementowana jak korona na własnym zębie. Sposoby mocowania nadbudowy protetycznej na implantach są różne dla różnych systemów.

W odcinkach przednich, gdzie kosmetyka odgrywa decydującą rolę ,od zewnątrz - na powierzchni wargowej brzeg korony wnika pod dziąsło do złudzenia upodabniając się do naturalnego zęba.

 

 

MOSTY

 

Kiedy potrzebna jest odbudowa kilku zębów możemy wykonać kilkupunktową niezależną implantację i na niej oprzeć brakujące zęby .

Most jest uzupełnieniem stałym - nieruchomym utrzymującym się, na minimum dwóch filarach, z umieszczonym w środku przęsłem. Tymi podporami są implanty.
Maksymalnie, aby odtworzyć wszystkie zęby t.j.14 (przy całkowitym bezzębiu szczęki lub żuchwy) potrzeba sześciu, bądź siedmiu implantów.

Mosty hybrydy(połączenie implantu z zębem własnym) nie mają długotrwałych klinicznych obserwacji użytkowania. Nie wykazano też gorszego rokowania co do utrzymania takich mostów niż mosty oparte wyłącznie na implantach. Ze względu na brak długoterminowych badań w tym temacie, jako filary dla mostów opartych na implancie i zębie wskazane są szczególnie zęby już koronowane, bądź też wymagające koronowania, przez co można zrezygnować z osadzania sąsiedniego implantu. Inaczej zaleca się nienaruszanie zębów własnych i stosowanie mostu opartego tylko na implantach.

 

 

PROTEZY CAŁKOWITE

 

Rekonstrukcją w przypadku bezzębia może być proteza całkowita. Jednak ci Pacjenci, którzy użytkują takie uzupełnienie, wiedzą jak wiele kłopotów one sprawiają.
 

Siły żucia przenoszone przez akryl protezy na kość powodują jej zanik. Zwłaszcza w żuchwie następuje tak bardzo duży zanik podłoża dla protezy, że po jakimś czasie nie ma się ona czego trzymać. To skutkuje ruchomością protezy. Ruchomość uzupełnienia protetycznego, brak prawidłowych kontaktów artykulacyjnych i obniżona percepcja prowadzą do uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej i dolegliwości bólowych oraz do przyśpieszenia zaników podłoża kostnego. Te dolegliwości wynikające z ruchomości protez całkowitych (a w szczególności protezy całkowitej dolnej) powodują dyskomfort Pacjenta podczas ich użytkowania oraz sprawiają problemy podczas jedzenia.
 

Implanty zapewniają dodatkowe umocowanie i fantastycznie stabilizują protezy.

Liczba implantów potrzebnych do wykonania protezy nakładowej w żuchwie wynosi od 2 do 6 i zależy od rodzaju planowanej protezy, miejscowych warunków anatomicznych i możliwości finansowych Pacjenta. Ze względu na sposób obciążenia podłoża protetycznego rozróżniamy dwa rodzaje protez nakładowych:

  • protezy - mosty oparte całkowicie na implantach,
  • protezy oparte zarówno na implantach, jak i na podłożu śluzówkowo-kostnym.

 

Stosując dwa implanty umieszcza się je z reguły w miejscu kłów. Planując podparcie protezy nakładowej na czterech implantach, rozmieszczamy je w polu trapezu. Zarówno dwa jak i cztery implanty najlepiej szynujemy retencyjną belką.

Zaletą zastosowania czterech implantów jest wyeliminowanie dodatkowo rotacji przednio-tylnej protezy, która może występować przy belce opartej na dwóch implantach. Implanty wprowadza się w przedniej części trzonu żuchwy pomiędzy otworami bródkowymi. Jakość wyrostka bezzębnego i kości w tym odcinku żuchwy są z reguły dobre. Przy dwóch wszczepach umieszczanych w odcinku przednim można również zastosować zatrzaski punktowe, które utrzymują protezę.